Nieuwe boeken over dissociatie en dissociatieve stoornissen

Nieuwe boeken over dissociatie en dissociatieve stoornissen

Op de literatuurpagina zijn enkele aanvullingen van boeken: eentje over DPDR (depersonalisatie-derealisatiestoornis) en twee over dissociatie en trauma. Het boek over diagnostiek komt naar verwachting in juni dit jaar uit. Check de hele lijst hier.

Verwacht: uitleenmogelijkheid voor leden

We werken aan een uitleenmogelijkheid voor boeken over dissociatie en dissociatieve stoornissen speciaal voor onze leden: je betaalt dan alleen borg/ statiegeld voor het lenen van een boek. Je krijgt het boek thuisgestuurd en en stuurt deze na de leenperiode van een maand (kosteloos) naar ons terug, zodat andere leden ook deze boeken kunnen lezen.

We merken dat deze boeken regelmatig niet (meer) in de reguliere bibliotheken te vinden zijn, en we willen graag zo veel mogelijk mensen in de gelegenheid stellen zich te informeren en een eventuele financiële drempel zo veel mogelijk wegnemen. Ook wordt er gewerkt aan een update van de uitgebreide literatuurlijst. Zodra we alles gereed hebben, vind je daarover zeker een berichtje in onze nieuwsbrief!

Nieuw toegevoegde boeken

Diagnostiek van traumagerelateerde dissociatie | Met het Trauma And Dissociative Symptoms Interview, TADS-I - Suzette Boon (verwacht: juni 2022)

"Traumagerelateerde dissociatieve stoornissen krijgen steeds meer aandacht in de therapeutische praktijk en de klinische literatuur. Enerzijds wordt de diagnose van dergelijke stoornissen nog al te vaak gemist. Anderzijds wordt zo’n diagnose steeds vaker toegekend terwijl van een dissociatieve stoornis in wezen geen sprake is. Dr. Suzette Boon heeft veertig jaar praktijk- en onderzoekservaring op het gebied van de behandeling en diagnostiek van dissociatieve stoornissen.

In haar boek gaat de auteur uitgebreid in op de diagnose van traumagerelateerde stoornissen. Ze licht onder meer de dilemma’s toe rond criteria in de DSM-5 en ICD-11 en beschrijft het herkennen van symptomen, de rol van traumatische ervaringen en de huidige ervaring met verschillende zelfrapportagevragenlijsten en diagnostische interviews. Ze legt uit hoe het door haar ontwikkelde diagnostisch interview – het Trauma and Dissociative Symptoms Interview (TADS-I) – moet worden gebruikt, wat het nut ervan is voor de diagnose en hoe het gebruikt kan worden voor differentiële diagnostiek. In een aantal thematische hoofdstukken worden de belangrijkste differentieel diagnostische dilemma’s besproken en met casuïstiek geïllustreerd. Ook wordt ingegaan op het voorkomen van fout-positieve diagnoses van traumagerelateerde stoornissen, de anamnese van traumatische ervaringen en het maken van een behandelplan.

Dit boek is in de eerste plaats bedoeld voor clinici ؘ(psychiaters, klinisch psychologen, psychotherapeuten, GZ-psychologen en verpleegkundig specialisten) die dissociatieve stoornissen willen (leren) vaststellen. Voor collega’s die zelf in de praktijk geen diagnostiek doen, geeft het veel informatie om patiënten met dissociatieve symptomen beter te kunnen herkennen en hen te kunnen doorverwijzen voor gespecialiseerd diagnostisch onderzoek."

Trauma en dissociatie - De la Rie (2022)

"Dissociatie is een beschermingsmechanisme waarbij bepaalde herinneringen in de hersenen zijn verstoord, zoals het bewustzijn, geheugen of de waarneming van de omgeving. Bij het ervaren van onder andere hevige stress of een traumatische ervaring kan dissociatie optreden als vorm van zelfbescherming. Als dissociatie gedurende een langere periode of zelfs chronisch optreedt, is er sprake van een dissociatieve stoornis. Een dissociatieve stoornis komt over het algemeen alleen voor bij mensen die ernstige en vaak langdurige traumatische gebeurtenissen hebben ervaren - vaak in de jeugd - zoals mishandeling en/of verwaarlozing. Dissociatie is bijna altijd een bijverschijnsel van een posttraumatische stressstoornis (PTSS). Bij een dissociatieve stoornis wordt het functioneren in het dagelijks leven ernstig beperkt door de symptomen. De DSM-5 onderscheidt vijf dissociatieve stoornissen.

Dit boek bespreekt trauma en dissociatie, een veel voorkomend fenomeen dat een complicerende factor kan zijn in de behandeling. Het is goed mogelijk om met goede diagnostiek, bestaande algemene therapeutische technieken en de richtlijn voor traumabehandeling dissociatie te kunnen onderkennen, en te behandelen. Dit boek helpt je (of je nu een meer ervaren of beginnend therapeut bent) daar zelfverzekerd mee om te gaan."

Life on autopilot | A guide to living with depersonalization disorder - Joe Perkins (2021)

Vertaling van de Engelse samenvatting (er is geen Nederlandse versie van het boek): "Gebaseerd op de persoonlijke ervaringen van de auteur met de depersonalisatiestoornis, probeert dit boek steun, begrip en advies te geven over het omgaan met DPDR (depersonalisatie-derealisatiestoornis) in het dagelijks leven. Met inzichten van deskundigen uit het veld en mensen met eigen ervaring, gaat dit boek in op wat depersonalisatie betekent: van uitleg over wat het is tot de impact op het dagelijks leven. Het biedt ook handvatten om er mee om te gaan en praktisch, positief advies met betrekking tot het zoeken naar behandeling.

In zowel het publieke als het klinische domein is er weinig bewustzijn over deze stoornis en duurt het gemiddeld 7 - 12 jaar voordat iemand de diagnose krijgt. Dit is een broodnodige bron van informatie, die meer inzicht biedt in de ervaring van mensen die met deze aandoening leven en ondersteuning biedt bij het vinden van professionele hulp."

Oorspronkelijke beschrijving: "Drawing on the author's experience of depersonalization disorder (DPD), this book aims to provide support, understanding and advice on how to manage everyday life with DPD. With insight from respected figures in the field and those with lived experience, the book details the depersonalization experience, from what it is to the impact it has on everyday life. It also offers coping strategies and practical, positive advice for seeking professional treatment. In both the public and clinical spheres, awareness of DPD is low and it takes an average of 7-12 years to diagnose. This is therefore a much-needed resource, illuminating the experience of those living with this disorder and providing guidance on getting help."

 

> Bekijk de volledige literatuurlijst