Behandeling van dissociatie

Behandeling van dissociatie

Effectieve behandeling voor dissociatieve stoornissen kan bestaan uit een combinatie van verschillende methoden, maar omvat altijd psychotherapie door bij voorkeur een deskundige op het gebied van psychotrauma en disscociatieve stoornissen. Het doel van de psychotherapie is om de integratie te bevorderen van gevoelens, gedachten, waarnemingen en herinneringen. Het gaat om het benoemen van gedachten en gevoelens en waar nodig om het integreren van verschillende bewustzijnsinhouden, om meer eenheid van de persoonlijkheid teweeg brengen en om de interne orde te versterken en ontwrichting op het werk, in het sociale leven en thuis tegen te gaan.
Ook wordt wel gekozen voor een behandeling van individuele psychotherapie in combinatie met een gestructureerde deeltijdbehandeling.

Bij de behandeling van aan trauma gerelateerde klachten wordt in de meeste gevallen uitgegaan van een benadering die gericht is op drie fasen, namelijk;

  • In fase 1 gaat het om symptoomreductie en stabilisatie, zodat de patiënt sterker wordt en de taken die bij het dagelijks leven horen beter aan kan.
  • In fase 2 komt de behandeling van traumatische herinneringen aan bod, als dit mogelijk is en deze wordt steeds afgewisseld met fase 1
  • In fase 3 is de behandeling erop gericht de patiënt een nieuwe levensstijl te laten ontwikkelen, een stijl die hoort bij een geïntegreerde persoonlijkheid. Deze fase wordt opnieuw afgewisseld met zowel fase 1 als 2.

In lang niet alle gevallen is het echter voor iedereen mogelijk of wenselijk om alle drie de fasen te doorlopen en stabilisatie is meestal de belangrijkste doelstelling. Veel patiënten met een DIS of een DSNAO vinden het zeer wenselijk om ook in de stabiliteitsfase de verschillende persoonlijkheidsdelen in de therapie te betrekken. Een behandeling die alleen is gericht op symptoombestrijding wordt door veel van hen beleefd als ‘een verbod om te praten’ of ‘zich niet mogen uiten’.
Soms wordt ook gekozen voor een behandeling van individuele psychotherapie in combinatie met een lichaamsgerichte therapie of creatieve therapie.

Over het algemeen blijkt een kortdurende psychotherapie voor patiënten met een complexe dissociatieve stoornis meer kwaad dan goed te doen.